تنه درخت آرزو شناور است 

بر آن سوار می شوم

نمی دانم مقصدش کجاست؟

شاید مرا به تو برساند

که همه ی آرزوی منی ...

 پر از عطر پر از خار و پر از برگ لطيف

  يادمان باشد اگر گل چيديم عطر و خار و گل و برگ همه همسايه ي ديوار به ديوار هم اند 

مژده یاران باز هم دلها بهاری می شود

                                   باغ دنیا پر زگل عطر قناری می شود

زندگی گل می کند در باغ دلها ناگهان

                                      روی لبها رودی از لبخند جاری می شود

مهربانی می وزد از روی دل های زلال

                                        از تبسم عشق گرم پاسداری می شود

عشق می خندد سخاوت را به روی زندگی

از عدالت زندگی آیینه کاری می شود

فصل میلاد بهار است و جهان خرم ز عشق

مژده یاران باز هم دل ها بهاری می شود

در کتابی خواندم:

به جای آنکه از تاریکی گله کنی شمعی روشن کن.

با تو گفتم پیش من باش بی بهانه

با تو گفتم هرچه گفتم با تو کم بود

عاقبت آنچه به جا ماند

چشم خیس از اشک وغم بود